Starry Love

About my previous post that I’m thinking if I will revamp this blog and pass this on my Web Design subject, I changed my mind. I’ll just create a web hosting solutions site (pero siyempre hindi totoo).  Aayusin ko pa rin ‘tong blog ko, a new layout.. SOON! (Yung soon na yan mga 2 months pa)
While I was researching for ideas on what will I create, may nadiskubre akong tip on creating sites. Eto:

Why Avoiding Tables (for layout) is Important

• Tables are slow.
• Tables can be inflexible.
• Accessibility issues are easier with CSS.
• Tables don’t degrade.
• Tables don’t print as well.

Just check the link for detailed explanation kasi tinatamad ako. Bwahaha.

PS. Three days nalang birthday ko na! And what would you expect? Wala na naman akong pera. :lol: Dulot yan ng impulsive buying, ayan kasi! Salamat sa mga advance greetings. *hugs

So I promise I’ll be revamping this site soon.

Kailangan ko kasi ng website na ipapass para sa Web Design class namin at iniisip ko na ayusin ko nalang ‘to at ito ang ipass ko. Tutal ang tagal na ng layout na ‘to, sobrang nilulumot na.

Pero iniisip ko rin kung ito nga ba ipapass ko kasi personal e. Bahala na. Basta kahit na hindi ito ipass ko aayusin ko ‘to - at least sa bakasyon! Haha. I have plans for this site, new looks, at hopefully bumalik na blogging mojo ko. Hay. As you can see, walang kwenta na ko magblog (tignan niyo last entry ko). 
My birthday is approaching! :]
Ang tandaaaaaaa ko na.

Yii! Kelandi ko. Ahahahaha.
HAPPY BALENTAYMS EVERYONE!!

 

PS. Wala talaga ako sa momentum mag-blog. Hay. Pansin niyo?

Kahit hindi mo ipagdasal ang isang bagay na sana matupad, kapag nakalaan yun para sa’yo, matutupad.

At sabi nga nila, “Things come the least you expect it.”

Image RemovedJanuary 30, 2008
Champion - Group 2 Baliuag University
Desktop Publishing (Feature writing)
Student Assembly on Information Technology Education (SAITE) 2008  Yes, we won. I’m not posting this thing to brag or what. I just want people to know how good is God to me. Kasi pinagdasal ko talaga ‘to, hindi para manalo kami. We were not really expecting anything because it’s our first time to join DTP ((Ok, nung high school sumasali kami sa journalism stuffs pero not on Desktop Publishing.)). Ang pinagdasal ko e Siya na ang bahala kung ano ang gusto niyang mangyari, manalo o matalo ok lang. Siya naman ang nagbigay ng kung ano mang talento ang meron kami e.Lab talaga ko ni Jesus, kahit di ako humiling binibigay Niya. PS. And yes, we earned cash!! Wooo.

Yan ang napapala ng impulsive-buying, hehe.

Oo, nasa ibang mabuting kamay na si Gyke, my dear MotoROKR E6. Actually sa kamay lang ng tatay ko.

Kung itatanong niyo kung bakit ganun nalang ay ipinamigay ko siya, yun e na-realize ko lang na hindi siya para sakin. Eto ang mga dahilan:

• Nahihirapan akong mag-text. Oo alam ko simula’t sapul na wala siyang keypad. Pero di ko akalain na ganun pala kahirap. Hehe. Mahirap magtext kapag naglalakad ka o kaya nasa biyahe. Mahirap magtext gamit ang isang kamay dahil sa liit ng QWERTY on-screen keyboard niya.

• Nabibigatan ako. Kumpara sa dalawang taon kong kinasanayan na SE K750i, mas mabigat ‘tong Rokr E6.

• Hindi ko gusto ang image quality niya. Even though 2mp cam siya, hindi ganun ka-clear yung photos katulad nung luma kong Sony. Siguro dahil sa kawalan ng Autofocus at Flash. Yung kulay niya parang dull.

Sa Motorolafans Forum, may mga developer na gumagawa ng java apps para makapagtext ka conveniently gamit ang isang kamay lang. Meron nang iPhone SMS (somewhat like the iPhone interface on texting, bigger QWERTY keyboard) at meron pang isang inaayos na Quick SMS (which is supposed to be T9 na ang arrangement ng keys e 2-abc). Kaso hindi na ko nakapaghintay na mangyari yun dahil pag unli ako e laging nangangalay yung kamay ko kakatext at hindi ako makapagmulti-task (yung isa hawak ang phone, yung isa hawak ang stylus).

Para sa mga gustong bumili ng phone na ‘to, may mga magagandang points din talaga siya kaya nahirapan din akong ibigay ito ng ganun-ganun nalang:

• Maganda talaga ang quality build niya. Yung touch screen niya medyo fingerprint-magnet pero sa loob ng isang buwang mahigit na nasa mga kamay ko siya, kahit isang gasgas wala. Ako pa naman yung tipo ng tao na hindi maingat kaya kung makikita niyo lang yung K750i ko sakin, mukha na talagang galgal na galgal sa dami ng scratches. One week palang ata sakin yun puro gasgas na e. Pero itong Rokr wala talaga. Maganda talaga yung kaha niya.

• Gusto ko yung sound quality niya, even using earphones or not. At ang maganda talaga dun e 3.55mm jack port ang meron siya. So pwede siyang isaksak sa speaker.

• Masaya mag-mod (modify).

Sa ngayon, wala akong sariling phone na ginagamit kasi kulang pa pera ko pambili. Binenta ko na kasi yung SE K750i ko. Kaya nanghihiram muna ko ng phone ni Papa na hindi niya ginagamit. Kapag may pera na ko ulit bibili ako ng bagong phone. Pero hindi ko muna sasabihin sa inyo kung ano kasi baka maudlot pa. Hehe.

PS. Gumawa kaya ako ng technology blog?

Kelan ko lang nadiskubre yung Portable Apps.

PortableApps.com Suite™ is a collection of portable apps including a web browser, email client, office suite, calendar/scheduler, instant messaging client, antivirus, sudoku game, backup utility and integrated menu, all preconfigured to work portably. Just drop it on your portable device and you’re ready to go.

It goes with a menu (the image) para may easy access ka sa mga applications na ininstall mo.
Pros:
- You can install it on ANY USB Drive. Di katulad nung sa U3 ata yun, selected lang na devices yung pwedeng lagyan.
- Portable anti-virus. It’s ClamWin. Not so sure if this is reliable but it’s still a good thing to have one.
- Mozilla Firefox anywhere. I can now bring my bookmarks with me all the time. Useful ‘to kasi sa school IE lang yung browser and hindi siya naiinstall-an ng ibang applications.
- Gaim Portable for instant messaging. Isa pa ‘to kasi walang YM sa school. Bawal. - Open Office, Notepad++, and Mozilla Sunbird. Self-explanatory.
- Xampp. Yes, Apache, mySQL, PHP, phpMyAdmin, etc in one package with you on the go.
- Filezilla. For FTP.
- Portable games, blah blah, many others.
Cons:
- Medyo mabagal lang yatang magload. Pero depende rin siguro sa speed ng USB drives niyo.

BEST THING? IT’S FREE.
Well, everyone wants free!

PS. Pasensya na kayo at hindi ako nagkwekwento nowadays at pasensya na kayo sa review kong walang kwenta. Hehe.

O, may bago na naman akong alalay. Hehe.
Introducing… GYKE. (I pronounce it as “geek”, nilandian ko lang yung spelling. ) Have it for a week already.

Yes, GYKE is my new MotoROKR E6 phone (actually it’s a PDA). Why I call it Gyke? Basically, same meaning as “geek”, because of the platform it uses. It runs on Linux + Java (EZX), and I believe it’s hackable.

Summary of key features:
• Premium entertainment PDA at only 14.5 millimeters thick
• 2-megapixel CMOS camera with 8x digital zoom to capture the moment
• CIF and QVGA video capture for up to five hours
• Full screen video playback
• Integrated MP3 player with dedicated music keys and built-in FM radio
• PDA featuring Business Card Reader, POP3 e-mail¹, document viewer to view Microsoft Word, Excel, etc., PIM
• Connectivity includes integrated stereo Bluetooth® wireless technology³, HTML browser, hi-speed USB 2.0 EMU, 3.5 millimeter stereo jack
• Removable memory card slot, up to 2GB full SD card support; 8MB dynamic user memory4
• Extended 1000mAh battery life for long usability
• Brilliant 2.4-inch 240 x 320, 262K colors TFT external display with the latest touch screen technology Read the rest of this entry »

Gaaaah!
Until now, my Akismet problem is not yet solved. Kinikilala pa rin niya ako bilang spam. Nakakainis. Bakit kaya? Hay. Nakakawalang gana tuloy mag-comment kasi ang haba haba ng tinatype mo tapos hindi naman lilitaw.
***

As of now, I’m busy finding ways to earn money. Five days ago, I changed my sim card to a retailer one. Yes, autoloader (if that’s what you call it) na ko. Kahit pakonti-konti lang, at least kumikita. Para madagdagan naman kahit pano yung ipon ko.
Why?
Gusto ko ng bagong cellphone! Haha. Yung luma ko kasing phone (Sony Ericsson K750i), panget na itsura. Ang daming scratches at ang hirap na gamitin dahil sa scroll. Two years na rin ‘to sakin sa January at marami na kami pinagsamahan ng phone na ‘to. Kaso kelangan ko na talaga ibenta, habang mas pinapatagal ko pa ‘to sakin, mas bumababa yung value. Tinanong ko kung magkano nalang value niya sa bumibili ng 2nd hand cellphones sa Bayan ng Baliuag. Balak ko na kasi ibenta kaso nanghinayang ako nung sabihin nila na 3k nalang daw (iaawas pa kung may makitang sira). Grabe, ang mahal ko ‘to nabili dati tapos 3k nalang. Sana maibenta ko sa tao, kahit 3k sakto lang, wag lang mababawasan pa.

Aside from the loading thing, suma-sideline pa ko dito sa bahay. Wag niyo na itanong kung ano ginagawa ko, basta yun na yun. Gusto ko kasi yung pinaghirapan ko talaga para iingatan ko talaga. Hindi na yun magagasgas sakin ever.

My dream phone: (actually it’s like a PDA Phone)
MOTOROKR E6

View specifications HERE.

Hindi ko pa nakikita kung magkano siya sa ngayon pero sana kaya ng bulsa. Hindi nga ako makatulog kakaisip e. :lol:

“Kaibigan”,

Kamusta ka naman? Napakabagal ng araw para sakin. Wala pang isang buwan halos ang nakakalipas simula nang isumpa kong kahit kelan hindi na kita pagtitiwalaan. Masaya ka ba? Masaya ka na ba sa lahat-lahat ng nangyayari sa’ting dalawa? Plinano mo ba lahat ng ‘to? Ito ba ang gusto mo?

Alam mo gusto kitang paghigantihan. Kaso mahirap pala, hindi ko magawa kasi marami akong prinoprotektahan na mga taong mahal ko na nakapaligid sayo. Kasi sa oras na saksakin kita, baka matalsikan sila ng dugo mo. Baka mahawa sila sa sakit mo, o kaya naman baka yun ang dahilan para mamatay sila. Sabi nila, wag nalang kitang pansinin. Pero may gawin man ako o wala, masakit eh.

May mga nagtatanong sakin kung kamusta ang araw-araw na pamumuhay ko kasama ang isang katulad mo. Napakahirap. Napakasakit. Sa totoo lang ayaw na kitang makita. Kasi tuwing nakikita kita, galit na galit ako. Minsan gusto kitang itulak sa hagdanan, buhusan ng toyomansi, ibaon sa lupa… pero siyempre hindi ko kayang gawin yun.

Gusto mong malaman kung ano ang pinakamatinding dahilan kung bakit ako nasasaktan at nagagalit sayo? Actually maraming bagay kahit maliliit lang. Siguro to sum up, ang sagot ko sa tanong na yan e niloko mo ako. Hindi mo man lang ako pinahalagahan bilang kaibigan, kahit katiting lang. Minahal kita, alam mo ba? Kaya masakit. Ang natanim na tuloy sa utak ko e sa loob ng kulang tatlong taon na pagsasama natin, puro kasinungalingan ang pinapakita mo sakin.

Nung isang gabi hindi ako makatulog. Iniisip ko kung ano yung mabubuting nagawa mo para sakin. Isang bagay lang naman ang hinihingi ko, pampalubag-loob man lang. Bakit ganun? Wala akong maisip. Nakakainis. Wala ka nga bang mabuting nagawa para sakin? O hindi lang talaga kayang takpan lahat ng kawalang hiyaan mo?

Sinayang mo lang lahat - ang paggalang, pagtitiwala at pagmamahal ng isang tunay na kaibigan na binigay ko sayo. Sana pinahalagahan mo nun pa man kasi simula ng natuklasan ko ang tunay mong kulay, hindi mo na mararanasan lahat ng yan galing sakin.

Yun lang.

Minsang nagmahal sayo,
Ako.

PS. Kung sakaling nababasa mo ‘to, pahalagahan mo bawat salita na binitawan ko. Nawa’y tumagos lahat ng yan sa puso mo dahil hindi ako mapagkunwari katulad mo. At nga pala, wag ka sanang manhid. Ma-guilty ka naman paminsan-minsan.